Een wapen in een merk, dat geeft het merk direct iets officieels, iets statigs. Beeldmerken met wapens zijn dus ook populair. Maar waar merken moeten voldoen aan de eis dat deze onderscheidend moeten zijn, vormen ook andere uitsluitingen af en toe blokkades voor merkdepots.
Zo zijn wapens, emblemen en vlaggen van staten en intergouvernementele instanties uitgesloten voor merkbescherming. Een Italiaanse vlag mag dus niet, maar een Italiaanse vlag verwerkt in een groter beeldmerk waar ook een vrouw op staat en een auto, dat mag over het algemeen weer wel.
Recentelijk bevestigde het Europese Gerecht een weigering van het Europese merkenbureau om een dergelijk wapen in te schrijven als merk. Het wapen van de aanvrager Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg (!) leek te veel op het wapen van Engeland en Ierland.
Vallen ook gemeentewapens onder dit verbod? Nee, maar een merkdepot dat een gemeentewapen in zich heeft, of provincievlaggen, politielogo’s etc. kan wel weer op grond van strijd met de openbare orde worden geweigerd. Zo lang het merkdepot niet letterlijk het wapen is, is het Benelux-Bureau redelijk coulant, zie ook een recentelijk merkdepot dat wij hebben verricht van het bewerkte gemeentewapen van Rotterdam.
